İstanbul konulu şiirler

[sonkatip]

İstanbul=Sen

İstanbul ağaç ise,ruhu sensin,kökü sen
İstanbul çiçekse eğer,kokusu sen,özü sen
İstanbul sevdam benim,her zerresi:Sensin sen!
Sensin inan sevgili İstanbulu sevdiren!

[sonkatip]

Sensiz Yaşadım
Bugüne kadar yoksul yaşadım
Yudum yudum tadarken bu şehri
Yağmurlar boşa yağmış, rüzgar boşa esmiş
Sensiz koca bir İstanbul yaşadım

Aç gezdiğim oldu, tok gezdiğimde
Dostlar edindim sevdim sevildim
Boşuna ağladım boşuna güldüm
Sensiz koca bir İstanbul yaşadım

Hayatta istediğim her şeye ulaştım
Yinede çok zaman huzursuz oldum
Düşündüm beş yıl bu şehirde ne buldum
Sensiz koca bir İstanbul yaşadım

Ne kışlar geçirdim çok üşüdüm
Sıcak bir yüze muhtaç oldum
Kadıköy sokaklarını yalnız dolaştım
Sensiz koca bir İstanbul yaşadım

Sanki kaybetmiştim yeni buldum
Varlığını düşünürken bile mutluydum
Sensiz İstanbul’a sensiz beş yıla düşman oldum
Sensiz koca bir İstanbul yaşadım


2005 -İstanbul

[sonkatip]

Lades

lades kemiği üstünde
binlerce köprü kurdular
istanbul, istanbul dediğin
bir şehrin ötesinde istanbul olmak
sürgün değil, intihar

[sonkatip]

İslam'ı Bol İstanbul

Cennet'in dünyaya,düşmüş gölgesi.
Efendimden geldi,müjde belgesi.
Yeryüzünde Türk'ün,övünç simgesi.
Mü'mini bol,İslam'ı bol İstanbul.

Cennet anahtarı gören elinden.
Müjde Efendimin O gül dilinden.
Almak için gelmiş,Yesrip şehrinden.
Eyyüp el ensari (r.a) sende İstanbul.

Kimler yanmamış ki,Aşk-ı narında.
Nice yiğit yatar senin bağrında.
Daha hayatının ilkbaharında.
Fatih Sultan talip sana İstanbul.

Seni feth eden O,güzel asker'in.
Cennet'e koşuyor ölen nefer'in.
Dünya tarihinde eşsiz zafer'in.
Hadislerle sabit senin İstanbul.

Evliyalar şehri senin bir ismin.
Başka yok dünyada bir tektir cismin.
Her gözde aynıdır camidir resmin.
Müslüman Türk yurdu güzel İstanbul.

Semasında nazlı İslam sancağı.
Sanki merhametli ana kucağı.
Buluyoruz sende aynı sıcağı.
Bize yurt ve yuva oldun İstanbul.

Surre alayını Mekke'ye salan.
İslam sancağını eline alan.
Allah Resulünden hatıra kalan.
Kutsal emanetler sende İstanbul.

Parayla değil ki canla değerin.
Şehit olmuş nice kadının erin.
Müslüman'ım diyen bilsin ederin.
Mirassın bizlere dünden İstanbul.

Engindir göklerin kuşlar uçuşur.
Aşkın ile yanar,bağrım tutuşur.
İki kıta gelir sende buluşur.
Allah'ın lutfusun bize İstanbul.

Milyonlar yaşıyor hergün üstünde.
Huzuru buluyor senin göğsünde.
Kısmetin açıktır dünde bugünde.
Altındır toprağın taşın İstanbul. Servet Erbaş

[sonkatip]

Sen, Ben ve İstanbul

Çocukken gördümdü bir kere İstanbul’u rüyamda
Çocukluğumu yaşadığım yer gibiydi sanki İstanbul
Dolunay İstanbul’a benziyordu
İstanbul sende doğuyordu geceleri
Serçe parmağına
Minik bir serçe konuyordu
Minik serçe gülümsüyordu

Şehri aydınlatan gözlerin
Karanlığımda içimi aydınlatıyordu
Biz boğaza bakıyorduk
Boğaz denize dalıyordu
Boğaz gülümsüyordu

Deniz dalga dalga saçlarında vuruyordu kıyılara
Üstünde ıslak martılar uçuşuyordu
Biz ıslak martılara bakıyorduk
Islak martılar gülümsüyordu

Seninle kızkulesi’nin hemen karşısında
Eski bir bankta
Hafif ıslık kıvamında
Rüzgarla
Akşama doğru
Elim elinin üstünde,
Gözün gözümün içinde
Kızkulesine bakıyorduk
Kızkulesi gülümsüyordu

Birden uyanıyordum
Koşup aynaya bakıyordum sonra
Film şeridi gibi
Minik serçe
Boğaz
Islak martılar
Kızkulesi
İstanbul
Ben
Sen
Yüzüm, gözüm, sözüm gülümsüyordu

Gülümsüyorduk...

(27-28-haziran-2004) İsmail Tekin

[sonkatip]

Fatih ve Ayasofya

F.S.M.H

Bizans bin yaşındaydı Fatih yirmi birinde.
İstanbul Osmanlınındı Fatihin düşlerinde.

Surları aşmak için planlar yaptı Fatih.
Bizans’ı yıkmak için şart oldu artık Fetih.

Peygamberin övgüsü heyecan verdi Fatihe.
Askeri de inandı bu tarihi Fetihe.

Gemileri karadan sürükledi halice.
Bizansı korku sardı gemileri görünce.

O ne güzel komutan ne güzel askeri var.
İstanbul zindan oldu, geldi Bizanslıya dar.

Fetih artık başladı, Hasan sur’a fırladı.
Dikti bayrağımızı, zafer Osmanlınındı.

Fatih küçük yaşında İstanbul’u fethetti.
Kapattı eski çağı, yeni çağ budur dedi.

Yeni bir fetih için bir Fatih lazım bize.
Fatihin mirasıdır Ayasofya herkese.

Ayasofya camidir, kilise olmayacak.
Kilise olursa eğer Fatih hesap soracak.

(M.S) Mustafa Sandıkçı

[sonkatip]

Karanlık

Adına
sevda denen şey
senin kitabinda
demek'ki
bir anlıktı...

Okuduğumda
sanki her şey
gözlerin kadar
zifri
karanlıktı...

Aralık 2006 İstanbul

[sonkatip]

Unutamam
İstanbul’u unutmak kolay mı
Hiç gezmediğim sokaklarını bile unutmam
Unutulmak İstanbul’a yakışır mı
Ağlar gözleri İstanbul’un
Yüreğim titrer unutamam

Bırakırım herşeyi Kadıköy sokaklarına
Giderken bir öpücük kondurur İstanbul, dudaklarıma
Gitmem lazım öyle yalvararak bakma kalamam
İçin rahat olsun İstanbul seni unutamam

Adımlarım isteksiz, geçememki senden
Toprağını tadamam can çıkmadan bedenden
Seni düşünürüm kalkamam düştüğüm yerden
Ölümü unuturum da İstanbul, seni unutamam

Tüm gözyaşlarımı denizine boşalttım
Hüznümü Moda’ya, sevincimi Ortaköy’e attım
Tüm kötülükleri Etiler’e bıraktım
Yanağımda gülden bir damla
Aklım İstanbul’da unutamam unutmadım


2004- İstanbul