ANNE Konulu Şiirler - Anne Şiirleri

[sonkatip]

Sevgi Döşüyorum Anne
Asfalt yürekler almış ısıyı…
Gel, ört ölümü anne!
Zemherim, üşüyorum…

Birden bire karardı gökyüzü…
Yıldızları çaldılar anne!
Bunlara şaşıyorum…

Salıncağım koptu birden…
Gel, tut beni anne!
Toprağa düşüyorum…

Beyaz güller toplamıştım sana…
Kırmızıya döndüler benimle anne!
Seninle yaşıyorum…

Horişima, Nagazaki, Halepçe, Filistin…
Çocuklar beni çağırıyor anne!
Oyuna koşuyorum…

Su sandım kin - nefret varmış termosta…
Ben çocuğum, tüm yollara anne!
Sevgi, sevgi, sevgi döşüyorum…
Mahmut Cantekin

[sonkatip]

Gelsin Aney
Yaylalar yeşerende
Gözlerim yaşaranda
İğne mermiyi vuranda
Gelip bağrımı yaranda

Gelsin aney gelsin oy
Ciğerimde kalsın oy
Yüzüm burada gülmedi
Öte yanda gülsün oy

Başaklar göverende
Biri yedi verende
Tetik horoz gerende
Can evimden vuranda

Gelsin aney gelsin oy
Ciğerimde kalsın oy
Yüzüm burada gülmedi
Öte yanda gülsün oy Mustafa Acıoğlu

[sonkatip]

Anne“Anacığına özlemini gözyaşlarıyla yıkayan yarime…)
….
Burası çok soğuk üşüyorum Anne
Her taraf beyaz her taraf kar
Saçlarım ıslandı ayaklarım donuyor kanım çekiliyor
Sar beni kollarına “Anne”
….
Doğduğuma sevinip
Basamadın bağrına
Emzirip ak sütünden
Doyurmadın beni Anne
Geceleri uyanmadın hiçbir zaman uykundan
Almadın minik bedenimi koynuna
Öylesine hasretim ki…
Tenimde Anne kokusuna…
…
Bir tek gün diyemedim yüreğimden koparak “Anne”
Sanki doğduğumda yasaklanmıştı o sözcük bana
Oysa her bebek gibi,
Benimde ilk sözcüğüm olsun isterdim “Anne”
…
Ne görebildin yürüdüğümü
Ne de düşe kalka büyüdüğümü
Tek sevincim nedir bilir misin? “Anne”
Ne ben gördüm, ne de sen görebileceksin öldüğümü …
…
Giydiğimde siyah önlüğümü ablamdan kalan
Sen göremedin “Anne”
Yakıştı mı bilmem, kimseler umursamadı
Kimselerde saçımı taramadı
Gözümde mutluluk parıltısı yerine
İki damla yaş vardı “Anne”
…
Okşanmak isterdi saclarım
Öpülmek isterdi yanaklarım
Ana şefkatiyle…
Ne çantam vardı. ne defterim,kalemim
Ne de her gün yıkandı çorabım
Bir tek gün giderken okuluma
Yavrum deyip uğurlanmadım…
…
Ahh.. Anneciğim..
Ana yüreğiyle sarıp sarmalasaydın
Geceleri uzanıp yanıma
Masallar anlatsaydın
Bir gün sadece bir gün tarasaydın saçlarımı
Öyle gitseydim okuluma …
….
Biliyorum üzüleceksin “Anne”
Genç kız olamayacağım
Pamuk prensesim deyip sarılamayacaksın boynuma
Düşlerimde olmayacak “Beyaz atlı Prensim”
Umutlarım hep kalacak yarım

Görmek isterdin sende her ana gibi
Kara kızını gelinlikler içinde
Gözlerinden dökülürken gururla karışık gözyaşın
Kınalarla süslenmeliydi ellerim
Şimdi kardan kına yaktım bembeyaz
Oysa duvağımı sen takacaktın öpüp alnımdan
Belime bağlayıp kuşağı
Yolcu edecektin beni göz yaşlarınla
Bu gelen, düğün alayı değil Anne
Bir yanımda öğretmenim diğer yanda arkadaşlarım
Uğurluyorlar beni
Ölümün koynuna
Geliyorum yanına beni al kollarına Anne
…
Ölmek değil beni üzen,
Hatta mutluyum geliyorum koynuna,
Ama hep içimde bir sızı kaldı;
Bir tek gün göremedim seni dünya gözüyle “Anne”
…
Ahh..Anacığım..
Ana diyemedim,
Üstelik olamayacağım ana da …
Senin bana sarılamadığın gibi
Bende sarılamayacağım çocuklarıma
Ve en kötüsü..
Hiç umudum olmadan
Hiç hayal kurmadan
Giriyorum toprağa…
…
Hiç unutmuyorum,
Ablam hastalanmıştı bir gün
Yanarken ateşler içinde
Sayıklıyordu“ Anne” diye
Ne olur ayıplama beni
Kıskandım onu Anne
…
Ne mutlu ki ona, gördü seni
Sarıldı boynuna, yattı koynunda
Çekti anne kokusun yüreğine
Doya doya “Anne” dedi sana
Ben bir kez olsun kopup yüreğimden
“Anne” diyemedim,
Bana mı benzerdin, ablama mı?
Ela mıydı gözlerin kara mı?
Siyah mıydı yoksa sarı mı saçların?
Bilemedim …
Ama güzelmiş sindir her ana gibi
…
Anne diyen her çocuğa
Annesine sarılan her bebeğe
Giyip temiz önlüklerini,
Saçları çift örgülü okula gelenlere
İmrendim,
Gözlerim nemli
Hep izledim uzaktan,
…
Hadi Anne aç kollarını,al beni koynuna sarıl öp beni
Kokunu istiyorum,üşüyorum ısıt beni Anne
Ne olur bir tek gün, bir saat gel Anne
Sonra gidersin..
…

Al beni yanına,
Cennetine al beni,
Burası çok karanlık korkuyorum Anne…

(Kardelenler, karları yararak çıkarlar güneşi görmeye
Özlemleri güneştir,
Bu kez Karlar aldı Kardeleni,
Söküp yüreğinde umutları,
Çocukluğunu, gençliğini ve yarını çaldılar…)

TÜM ANALARIN ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUN

[sonkatip]

Muhterem Annem'e
Merhamet sende saklı sevgi layık şanına
Huzuru buluyorum yaklaşınca yanına
Can koyarsın insanın damarında kanına
Samimi duygularla olur arkadaş anne

Senin yerini tutmaz dünyada hiçbir varlık
Sana duyduğum hürmet yüreğimde nazarlık
Seni üzen insanı kabul etmez mezarlık
Senin rızanı alan oluyor bir hoş anne

“Ana gibi yar olmaz”demiş büyüklerimiz
Seni mutlu etmektir bütün emeklerimiz
Hakkını ödemezsek cehennemdir yerimiz
Çırpınıp ağlamamız elbetteki boş anne

Ana her yaşta ana o baştaki tacımız
El vurup okşadıkça hemen geçer acımız
Ekmeğimiz.havamız,suyumuz,ilacımız
İyi ve kötü günde en güzel sırdaş anne

Kalplerimiz buluşur günün her saatında
Ben cennete talibim ayağının altında
Mahcup olmak istemem ALLAH’ımın katında
Rızayı kazanmaktır verdiğim uğraş anne

Kokuların geliyor cennet bahçelerinden
Doya doya öpeyim o güzel ellerinden
Dua et kurtulayım beterin beterinden
Yoksa perişan eder “ilahi ateş”anne

Anlatamadım seni kelimeler yetmiyor
Seni ihmal edince sıkıntılar bitmiyor
Bir türlü musibetler başımızdan gitmiyor
Bana duanla güç ver imdada yetiş anne

Can anne,canan anne,yol anne,yoldaş anne
Göz anne,sevgi anne,yürek anne,baş anne
Nur anne,sevda anne,hayat anne,aş anne
Dilerim ALLAH’tan ol meleklere eş anne....

11.09.2004
ERZURUM Mensuri Taş

[sonkatip]

Anne
Anne
Bu akşam duygu seline kapıldım.
Sana götürüyor beni.
Sanki her şey benim düşmanım.
Çok özledim seni görmeyeli.

Sen benim mutluluğum, sabrım
Sen hiç unutamadığım.
Sen anne
Benim her an ağladığım
Dünyadaki tek varlığım.

Unutamam hiç senli günleri.
O şefkat dolu gözleri
Oğlum deyişini
Candan sevişini
Çok özledim anne
Mor gülleri.

Hani yanındaydım bir zamanlar
Halimi ancak Rabbim anlar
Anlatamam anne
Sensizliği anlatamam.
Sensiz olduğum anlar
Sensiz bağrım yanar.

Bir kavuşsam sana
Bir desem ana
Ana canım ana
Sarılsam boynuna
En büyük mutluluk
İşte budur bana.

27 Aralık 2000
20:25
Mustafa Ayas

[sonkatip]

Anne
Anne, oğlun büyüdü artık,asker oldu
Beni gözü yaşlı uğurladınya,içimi en çok o burktu
Ayrılıyoruz,hasretlik başlıyor anne
Hoşçakal demek,hiçbir anlam ifade etmiyor
Hakkını helal et ana,belki dönmem birdaha
Yok artık dizlerinde uyumak saçlarımı okşamak
Öpmek koklamak yüreğine alıp beni korumak

Gidiyorum ana,ölüm istiyor, ölüm çağırıyor beni
Gitmek var dönmek yok belkide
Dağlar istiyor,dağlar çağırıyor beni ana
Hasretlik pusu kurmuş beni bekliyor
Üşüyorum ana,seni düşünüyorum,hayalinle ısınıyorum
Sensiz bir yanım hep eksik anne Harun Doğru

[sonkatip]

Anne
Sevgiyle yoğurup, sırla yaratmış,
Rabbimin katında özelsin anne.
Ak yaprak üstünde bir mısra şiir,
Bir demet yasemen, güzelsin anne.

Her cefayı evlat için çekersin,
Hasta gönüllere ümit ekersin,
Dikeni çıkarıp, bin gül dikersin,
Aldığım nefese bedelsin anne.

Ayağın altına cennet serilmiş,
Kalbin anahtarı sana verilmiş,
En güzel kelime 'Ana' denilmiş,
Sen benim gönlümde ezelsin anne.

Kokladığım en nadide gülsün sen,
Ata Yurttan beri 'Ana Dilsin' sen,
Dalda çiçek, şeker, kaymak, balsın sen,
Desenim, kilimim, dantelsin anne.

Dünyaya değişmem bir saç telini,
Uzat öpülesi kutsal elini,
Rüyada görsem de ben hayalini,
Ardımda bir gölge, bir elsin anne Muzaffer Köndel